Ook de archeologische site van Sparta ligt niet ver van de camping, dus ook daar wandel ik naar toe. Minder klimwerk vandaag want de oude nederzetting ligt niet zo hoog als die van Mystras. De hoogtijdagen van Sparta lagen in de 5e en 6e eeuw v.Chr. maar het is nooit een echt groot rijk geweest. In de moderne tijd kennen we Sparta vooral van de uitdrukking “een Spartaanse opvoeding geven/krijgen”. Deze uitdrukking vindt zijn oorsprong in het oude Sparta. Het grootste deel van de oorspronkelijke bevolking was tot slaaf gemaakt en uit vrees voor opstanden ontstond een doorgedreven militarisering. Jongens werden al vanaf hun 7e afgezonderd en zwakke kinderen werden in het ravijn gegooid want die waren onbruikbaar. Vanaf hun 18e begon de zware militaire opleiding. Vrouwen en mannen leefden gescheiden zodat de mannen op hun militaire opleiding gefocust konden blijven. Een ware Spartaanse opvoeding dus. De archeologische opgravingen zijn klein maar fijn. Vooral het amphitheater ligt er mooi bij op een heuvel, die ook hier de Acropolis wordt genoemd. Er heerst een mooie serene rust (heerlijk zo’n naseizoen met bijna geen toeristen). Op de achtergrond zie je de “nieuwe” stad Sparta en bij elkaar maakt het een mooi “old meets new” plaatje. Ook deze keer loop ik terug door de olijfboomgaarden. Heerlijk wandelen al heb ik hier wel af en toe een hartverzakking van de honden, die op de meest onverwachte momenten vanachter een hek (gelukkig!) laten weten dat mijn aanwezigheid niet op prijs wordt gesteld.



Plaats een reactie