Turks Cyprus maar ook een beetje Grieks

Een weekje Cyprus en dan voornamelijk op zoek naar de oude cultuur in het Turkse gedeelte. Turks, want het eiland Cyprus is verdeeld, al decennia lang. En daarom bestaat er een Turks en een Grieks gedeelte. Ik vlieg met een groep via Antalya naar Nicosia (en land aan de Turkse kant van de grens) waar we vervolgens in een bus worden geladen om naar het eerste hotel te worden gebracht. Het Ercan International Airport is niet zo groot als de naam doet vermoeden. We vliegen door de douane en er is 1 bagageband. Maar het voordeel is natuurlijk dat je erg snel weer buiten staat. Het hotel is een enorm groot complex waar denk ik in de warme vakantieperiodes duizenden mensen bivakkeren, all inclusive natuurlijk! We blijven er 3 nachten en maken van daaruit uitstapjes in het oostelijke deel van Cyprus. In dit deel van het eiland heeft toerisme nog niet echt grote vormen aangenomen. De zandstranden voor een lekkere zonvakantie liggen meer naar het zuiden, in dit gebied gaan we meer op zoek naar de historie.

Dat is hier volop te vinden, want het eiland is in de loop der eeuwen voor de verschillende grote en kleinere overheersers van groot belang geweest vanwege de gunstige ligging in de Middellandse Zee. De eerste plek die we bezoeken is er meteen één om in te lijsten: Salamis, vroeger een belangrijke havenstad, waar je nu naar toe gaat om de oude archeologische overblijfselen te bezoeken. En die zijn nog verrassend goed bewaard gebleven. Een Efeze (Turkse archeologische vindplaats)  in het klein. Ik vind het een hele mooie, bijzondere plek en had er eigenlijk nog wel wat langer willen rondlopen. Maar helaas, de tocht gaat verder en na een bezoek aan het St. Barnabasklooster (waar de heilige Barnabas begraven ligt) rijden we naar Nicosia waar we de rest van de dag kunnen doorbrengen. In het noorden zien we de grillige bergen van de Kyrenia bergketen, naar het zuiden zien we een grote vlakte, waar voornamelijk graan wordt verbouwd. Nog verder naar het zuiden ligt het Troödos-gebergte, maar dan ben je alweer in Zuid-Cyprus. Een mooie rit zo langs de bergen en het weer is prachtig, dus ik geniet volop van deze tocht. Het is een bijzondere gewaarwording om in Nicosia rond te lopen, want het is duidelijk een stad die bestaat uit twee delen: Grieks en Turks. Om van de ene naar de andere kant te kunnen passeer je een paspoortcontrole en je kunt niet via zijstraatjes naar de andere kant van de grens komen, want daar staan muren en hekwerken.

Ongelooflijk, maar waar en dat alles terwijl het Turkse gedeelte alleen door Turkije erkend wordt. Er is ook duidelijk verschil tussen de twee gebieden. Het Turkse gedeelte van de stad ademt nog geschiedenis met smalle straatjes, kleine winkeltjes, oude huizen, kerken en een heuse karavanserai. Het Griekse gedeelte is meer standaard met bijvoorbeeld de bekende grote winkel- en fastfoodketens. En een Grieks restaurant met de lekkerste moussaka! Sancties i.v.m. de overname van het noordelijke gedeelte door Turkije en het toerisme in het Griekse gedeelte zorgen ook voor economische verschillen. Het noordelijke deel is duidelijk armer dan de zuidelijke tegenpool.

De Venetianen heersten op het eiland van 1489 tot 1571 en zij hebben de stad omgeven door een oude Venetiaanse stadsmuur die op een aantal plekken nog mooi bewaard is gebleven. Ik bezoek de Famagusta poort (in Zuid-Nicosia) en de Kyreniapoort (in Noord-Nicosia). Verder is het Hadjigeorgakis Kornesioshuis een welkome introductie op hoe de rijkere Cyprioot zo rond 1780 leefde. Een groot huis met ruime kamers, veel licht, mooie meubels en een aangename binnenplaats met mooie planten.

Het oosten van Cyprus loopt uit in een lange punt (de “vinger”) waarvan het topje een nationaal park is. We maken een mooie dagtocht en genieten van de natuur, want dit gedeelte is niet erg dicht bevolkt. 

Een van de highlights is Golden Beach, een mooi lang geel/wit strand, dat in de zomer belangrijk is voor de schildpadden die hier hun eitjes komen leggen. En helemaal aan het einde staat het St. Andreasklooster, prachtig gelegen boven de rotsen en de goudkleurige iconen in de kerk zijn zeker mooi. En we zijn niet de enige bezoekers, want je struikelt bijna over de vele ezeltjes en katten die hier rondlopen, gelokt door de wortels (ezels) en brokjes (katten) die toeristen hier kopen om aan de dieren te geven. En dat weten ze natuurlijk!

Het hotel is dus een enorm complex met als thema de Griekse mythologie en met name de godin Artémis. Op het terrein zelf kun je al behoorlijke wandelingen maken, want het oogt als een dorp met Griekse paleizen, zuilen en poorten als centrale gebouwen. Maar, het ligt aan het strand en daar profiteer ik dan vooral van. Ik maak een mooie wandeling en aangezien we hier niet in een heel groot populair, toeristisch gebied zitten, ben ik al snel alleen met het water en de natuur. Heerlijk even uitwaaien en genieten na een paar drukke dagen. Morgen verhuizen we naar de noordkust voor het volgende deel van deze trip. We verblijven dan 4 nachten in Kyrenia en maken van daaruit weer een aantal tochten.