Ik begin deze keer in Costa Rica. De reis ernaar toe heeft mijn gevoel alleen maar versterkt: vliegen alleen als het moet! Vertragingen, lange wachtrijen bij security, slechte stoelen en aankomen midden in de nacht. En, in Amerika voel ik me altijd weer een crimineel bij de douane. Wat zijn de mensen onvriendelijk. Maar ik mocht weer door en inmiddels ben ik dit alles al weer vergeten.
San José, de hoofdstad van Costa Rica is een saaie industriestad met een paar oude gebouwen. De stad is er wel trots op dat de vorige paus hen een bezoek heeft gebracht. Helaas leverde dat alleen maar een lelijk beeld van de paus bij de kathedraal op.
Mijn rondreis is gestart en we verlieten al snel San José. Inmiddels heb ik de vulkaan Turrialba bezocht. Helaas niets gezien, want naar de krater mocht niet vanwege vulkanische activiteit en de vulkaan zelf was niet te zien vanwege alle bewolking. Maar ik was in de buurt. Gelukkig was dit niet de enige vulkaan van Costa Rica, er zijn er 160!
Na de Central Valley waarin San José ligt, kwamen we aan bij de Caribische kust met zowel witte als zwarte stranden. Costa Rica is dus heel vulkanisch en dat zie je onder andere aan deze zwarte stranden. Ons hotel lag pal aan het strand en dicht bij het dorpje Puerto Viejo de Talamanca ik heb een paar heerlijke strandwandelingen gemaakt langs de branding met behoorlijk hoge golven. Tijdens een tochtje op zee en een wandeling door een reservaat zagen we waarom Costa Rica bekend staat als een land van natuur. We hebben nl. diverse dieren gezien: dolfijnen, een toekan, twee luiaards, een slang en diverse brulapen. En dit was pas tijdens de 4e dag in Costa Rica!
Ik zal niet te veel over mijn medereizigers uitweiden, maar voor één persoon moet ik een uitzondering maken. Ik heb het dan over een man van 83! jaar. Hij maakt elk jaar nog een verre reis en zijn bagage heeft het formaat boodschappentas. Ik vroeg hem hoe hij dat voor elkaar kreeg en zijn antwoord was: ik hoef niet zo veel mee te nemen want foto’s maak ik met mijn mobiele telefoon, boeken lezen doe ik op mijn IPad en verder heeft een oude man niet veel nodig. Hij doet dan wel niet veel mee aan de activiteiten, maar ik neem toch mijn petje voor hem af.
Na een paar dagen aan de kust, vertrokken we landinwaarts voor een verblijf in het tropisch regenwoud. Onderweg hebben we een mooie wandeling gemaakt waarbij we opnieuw weer volop konden genieten van de natuur. Het mooiste vond ik hier de gele gifadder, waarvan de beet zonder behandeling dodelijk schijnt te zijn. Maar hij is prachtig om te zien.
In het regenwoud verbleven we twee nachten in een tent (maar wel een grote met een gebouwtje eraan vast als badkamer). Prachtig tussen de overdadige vegetatie en met de geluiden van de jungle om je heen. Alleen jammer dat het de eerste nacht de hele nacht door geregend heeft, want dat maakte slapen niet echt gemakkelijk. de tweede ochtend werden we gewekt door de brulapen, wat dan wel weer heel bijzonder was.
Vandaag was weer een reisdag, van het tropisch regenwoud ging het nu bergopwaarts naar het nevelwoud. Daar hopen we de quetzal te zien, een prachtige vogel die vroeger voor de Maya’s heilig was. Onderweg ineens een verrassing; we kwamen bij een koffiestop tientallen leguanen tegen, die achter het gebouw in de bomen lagen te zonnen en slapen. Aangezien ik gek ben op leguanen en dit niet had verwacht hier, was het een onverwacht hoogtepunt van deze dag.
Iets minder leuk was het laatste stuk van de reis, waarbij we in een busje werden gepropt en 2,5 uur over een zandweg vol keien naar ons hotel gereden werden. Een minpuntje. Maar daarvoor zitten we hier dan wel weer prachtig en belooft de dag van morgen volop avontuur: lopen over hangbruggen door de boomtoppen en slingeren als apen door diezelfde boomtoppen (tokkelen). Ik ben benieuwd.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie