Grieken in Turkije

foto’s Turkije

Rondreis westkust Turkije

Onze gids, Zekeriya Siki, heet ons welkom. Hij vertelt in het kort het programma voor de komende tijd. We zijn een week in Turkije en maken een reis langs de westkust, waarbij we vooral op zoek gaan naar de historie. We landen op het vliegveld van Izmir en gaan vooral op zoek naar euro’s. Want het lijkt erop dat je hier beter met euro’s dan met lira’s kunt betalen. Zekeriya waarschuwt ons: soms hebben ze niet eens voldoende wisselgeld in lira’s terug!

Zoals ik al schreef, we zijn hier voor de historie, dus bezoeken we achtereenvolgens:

Efeze, een van de mooiste plekken van deze trip. We zien een stad, weliswaar in ruïnes, maar toch overduidelijk een stad, met een odeon, bibliotheek, badhuis, theater en rijkeluiswoningen. Een overblijfsel van de Grieken. En we bezoeken de Isa Bey moskee in Selçuk (uit 1375).

Priëne, boven op een berg. Een mooie wandeling er naar toe. En vooral een mooi uitzicht vanaf de ruïne. Een van de opvallendste zaken hier: we zien naambordjes en een primitieve waterleiding.

Milete zie je al  van ver boven op een heuvel liggen. Ook hier weer een theater en een groot badhuis. Maar het geheel is vooral mooi omdat het vlakbij een keravanserai ligt. Deze uitspanning is nog in gebruik, we drinken er een lekkere Turkse thee en ik loop een rondje over de galerij, vanwaar je het complex goed kunt overzien.

Dydima, waar we de tempel van Apollo bezoeken. Dit is opnieuw een mooi groot complex waar nog best veel over is. En vooral de oude weg (Via Olympus) maakt indruk. En de plekken op de grond waar je nog restanten ziet van spellen die men speelde.

Pergamon, ook hier weer een mooi complex boven op een berg (Acropolis), waar we met een kabelbaantje naar toe gingen. Wat me van deze plek het meest bij blijft, is het feit dat van het altaar alleen het fundament nog aanwezig is. Het altaar zelf staat in een museum in Berlijn. Helaas slecht weer, dus we gaan snel weer de bus in.

Troje, natuurlijk bekend van het paard, dat dan ook groots voor de ingang aanwezig is. Van de stad zelf is niet veel meer te zien, je moet hier je verbeeldingskracht goed laten werken.
Naast al deze oudheden biedt de tocht ook nog andere mooie plekjes. Zo bezoeken we de stad Izmir, waar helaas de winkels allemaal gesloten zijn omdat het zondag is. Gelukkig kunnen we nog een paar mooie straatjes vinden en een boekenmarkt op een mooie boulevard-achtige straat.

We overnachten o.a. op een eilandje (Cunda Eiland) voor de kust bij Ayvalik. Prachtig oud dorpje met een mooie oude Grieks-Orthodoxe kerk. We slenteren er ’s avonds heerlijk rond en met de dolmus rijden we weer terug naar het hotel.
Onderdeel van deze reis is ook een bezoek aan commerciële plekken (zo zal ik ze maar noemen). Dat hoort erbij, we hebben deze reis op een prikkie en dan moet je dit voor lief nemen. Het bezoek aan de tapijtenfabriek was zowaar heel interessant. Het hele proces van het fabriceren van de zijde (inclusief zijderupsenteelt) tot en met het knopen van de tapijten wordt getoond. Helaas zijn er daarna de verkopers, maar die kunnen we gelukkig redelijk op een afstand houden. Naast de tapijten volgt nog een bezoek aan een sierradenbedrijf en een leerfabriek. Die zijn wat minder… We laten het gewoon over ons heen komen.

Een leuke afsluiter van deze week is ons bezoek aan Şirince, een bergdorpje in de buurt van Kuşadasi. Een heel oud kerkje, de overdekte markt met een heel gezellig klein kroegje, waar we ook nog even bij kaarslicht zitten omdat het licht uitvalt. Het dorp is aanlokkelijk voor toeristen om de ligging, en om de producten die je hier kunt kopen. Het ziet er allemaal regionaal en ambachtelijk uit en de gedroogde, gemalen pepertjes zijn héérlijk 🙂