Gelukkig knapt het weer rond het middaguur eindelijk op en begint de zon te schijnen. We kunnen ons eindelijk buiten vermaken en kunnen wat aan sightseeing doen. Dus stoppen we bij de Bloody Bridge waarvan gezegd wordt dat de gevangenen er een bewaker in hebben gemetseld. We bekijken ook de graven op het kerkhof. Daar zijn naast overledenen uit recente jaren ook bewoners en gevangenen begraven in de tijd dat de Engelsen hier hun uit Engeland verbannen gevangenen opsloten. Maar daarover morgen meer want dan gaan we de gevangenis bezoeken. Dit kerkhof biedt alvast een inkijkje in de geschiedenis van de overledenen en wij zijn vooral ook zeer geïnteresseerd in de personen die hier begraven zijn maar op Pitcairn geboren. Het kerkhof ligt op een prachtige plek aan zee en nu de zon schijnt genieten we vooral ook van het uitzicht en het zonnetje.
We hebben op de kaart ook een waterval gezien dus daar moeten we ook even kijken. Tja, ondanks alle regen komt er maar een zielig stroompje water naar beneden en is het hooguit een val van 1,5 meter. Dat valt tegen.
‘s Avonds gaan we naar wat men hier de “Fish fry” noemt: een avond met zang, dans en lokaal eten. Op Norfolk Island geeft men geen kortingen aan 65+ers, iets wat in heel Australië, ook voor toeristen heel normaal is. Als je het publiek bekijkt deze avond is ook wel duidelijk waarom: 95% van de bevolking en gasten is 65+ 🥴. Het is allemaal nogal knullig vinden wij maar de avond kan voor ons niet meer stuk als we begrijpen dat de zanger geboren is op Pitcairn. En als we hem vertellen dat we daar geweest zijn, gaat hij helemaal uit zijn dak. We hebben bij zijn tante gelogeerd!
.






Plaats een reactie