Op een camping is er al vroeg van alles gaande dus ik ben ook vroeg wakker. Dat geeft me mooi de tijd om op een heuvel naar de zonsopkomst te kijken. Ik heb helaas niet genoeg tijd om de hele transformatie in kleur van Uluru te zien maar zie toch wel dat een grote grijze klomp verandert in een prachtige berg. En zoals al eerder gemeld: ik ben in deze regio al meerdere keren geweest dus als we op onze weg naar de volgende bestemming bij een roadhouse stoppen (Curtin Springs mét zicht op Mount Connor) verwacht ik er verder niet veel van. Maar zie, één van de medereizigers kent de eigenaar en we worden uitgenodigd voor een kop koffie. En we mogen even meekijken met de zoon, die bezig is met school. En dat is hier “The school of the air”. Want als je overal een paar honderd kilometer vandaan woont kun je natuurlijk niet gewoon naar school. Dus zien we de juf en medeleerlingen op een computerscherm ijverig werkend aan een rekenles. Voor de rest rijden we de hele dag, eerst asfalt maar later op de Larapinta Drive over gravel. En aangezien het hier ook geregend heeft, schiet het niet echt op, want de weg is behoorlijk modderig en glibberig. Eindelijk, pas tegen half acht, komen we op de campsite aan. We moeten onze tent in het donker opzetten en eten pas om 9.00 uur.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie