De eerste kampeernacht zit erop. Deze keer geen swag (voor wie dit niet kent, ik heb er een foto van bij gedaan) maar een heuse tent, een stretcher en slaapmat en we schijnen voor de bushcamps waar je geen voorzieningen hebt zelfs een “toilettent” te hebben in de aanhanger waar echt van alles uitkomt. Luxe hoor! Al zal niet iedereen dat met me eens zijn. Vannacht hebben we echter nog op een camping geslapen dus dat betekende toiletgebouwen/douches etc. Routine: elke ochtend eerst tanken, of je tank nou leeg is of niet. De pompstations zijn hier schaars dus je weet maar nooit. Bij de benzinepomp stoppen 2 roadtrains. Een met boorinstallaties die zijn cabine heeft opgeleukt met “Lord of the Rigs”. Een rig is het woord voor boorinstallatie die hier veel gebruikt worden want we zijn in het land van de goudmijnen. De andere is een echte trein: oplegger en 3 aanhangers. Ik hoor van onze chauffeur/kok/gids dat deze auto’s 96 wielen hebben (ik kom met tellen niet verder dan 88 maar toch best veel dus) en dan ook nog een 20-tal reservewielen! We maken een stop in Cue, een troosteloos plaatsje want de meeste bewoners zijn al weggetrokken, het lot van heel veel van deze stadjes. De goudmijnen waardoor ze ontstaan zijn werken nog wel maar er is minder mankracht nodig en die halen ze vaak van ver. En de kleine boerderijen die er waren zijn verdwenen door schaalvergroting. Op weg naar ons eerste bushcamp krijgen we helaas een lekke band. Maar, een geluk bij een ongeluk, een groepje galah’s besluit in het hele kleine beetje water op de weg te gaan badderen/drinken. En daar staan we dan aan het eind van de middag, in the middle of nowhere. Geen internet (dus ik weet niet wanneer dit bericht doorkomt) maar wel met ons luxe toilet 🤣. Dus geen uitstapjes de bosjes in met schop, toiletpapier en lucifers om het papier te verbranden deze reis. Beetje lang verhaal geworden maar er gebeurt ook zoveel op een dag!








Plaats een reactie