Hiroshima

Na alle natuurschoon en tempels is het nu tijd voor het serieuze werk: Hiroshima. De stad die op 6 augustus 1945 voor 90% werd verwoest door de eerste atoombom met de naam “Little Boy” Deze Little Boy verwoestte dus bijna een hele stad en een tweede bom drie dagen later een groot deel van Nagasaki. Alleen al in Hiroshihima kwamen daarbij 140.000 mensen om en in de jaren daarna kwamen daar nog een paar honderd duizend bij door stralingsziekte. Geen wonder dat een groot “Memorial Park” is opgezet. Je kunt het Hiroshima Memorial Museum bezoeken, er is een eeuwige vlam en hét monument is de Genbakukoepel, een voormalig overheidsgebouw dat weliswaar volledig uitbrandde maar waarvan het skelet nog steeds aan de oever van de rivier staat als blijvende herinnering aan de verschrikkingen. Ook is er is een grafheuvel waarin de as van tienduizenden mensen is ondergebracht. Het museum is zeer indrukwekkend, met veel foto’s en verhalen van overlevenden. Twee verhalen spraken mij in het bijzonder aan: een meisje van 2 overleefde, maar stierf 10 jaar later aan leukemie. Ze hoopte dat ze door het vouwen van 1.000 kraanvogels een wens kon laten uitkomen: dat niet alleen zij, maar ook alle andere kindslachtoffers van de atoombom, een wens zouden mogen doen. En dat ze zouden wensen om wereldvrede en het einde van al het lijden. Het andere verhaal is het verhaal van de vader, die met zijn drie kinderen overleeft. Maar hij is gewond en kan niet meer goed werken en voor zijn gezin zorgen. Hij wordt echter niet geloofd en ze verklaren hem voor lui. In 1967 overleed hij zonder ooit serieus als slachtoffer te zijn gezien.. Dit zijn maar 2 van de vele verhalen. Memorial Park is alles bij elkaar zeer indrukwekkend.