Cobar

Ik ben al weer vroeg op weg (heb zelfs de zon zien opkomen) want ik weet niet wat me te wachten staat onderweg met de overstromingen van de laatste weken. Volgens de site ‘Live traffic” zijn er twee punten waar ik wat kan verwachten, maar op mijn route is de weg nergens afgesloten. Onderweg zie ik wel andere wegen, die niet open zijn voor verkeer. Het eerste gedeelte gaat het nog prima en ik stop bij het Little Topar Roadhouse. Dit is een typisch outback plekje, prachtig kneuterig met dito personeel: een meneer met lange grijze baard en hoed. Hij helpt me wel goed, want de pomp werkt alleen met creditcard en die van mij wordt niet geaccepteerd (geen idee waarom want ervoor en erna kan ik er prima mee betalen). Maar ze hebben er een oplossing voor en gelukkig kan ik dus wel tanken, want de volgende is pas zo’n 120 km verderop. Ik neem een lekkere koffie mee en ga de strijd met de gaten in de weg weer aan. Want de wegen hebben wel veel te lijden gehad van de regen en het water. Ik zie ook overal water naast de weg. Gelukkig hebben ze de wegen hoger aangelegd waardoor er geen water meer op de weg ligt. Op een plekje na dan, daar moet ik toch even opletten, want er is een heuse “flooding” (maar een paar centimeter diep, maar toch). De rode grond is nu nóg roder en er is veel meer groen dan dat ik hier ooit gezien heb. De Darling River bij Wilcannia staat wel hoog, maar ook hier heeft de doorgaande weg geen last van, hoewel lokale wegen her en der wel afgesloten zijn. En ik zie geitjes, die je vooral langs deze highway veel ziet.