Balladonia Roadhouse

Deze keer gaat het goed bij de controlepost en ik rij Western Australia binnen. Dit is staat nummer 8 deze reis. Alleen Tasmanië blijft over, maar daar zal ik nu zeker niet naar toe gaan. Dat past echt niet meer in het tijdschema. Het dorpje net over de grens is Eucla. Dorpje is wat veel gezegd, maar dat geldt voor alle plekken in de Nullarbor. Er wonen 37 mensen. Ik kan er wel tanken en zelfs bij een hypermoderne betaalautomaat. Al komt de pompbediende erbij staan om het allemaal haarfijn uit te leggen. Dat kost hem dus nog steeds extra tijd. Vanochtend neem ik de tijd om eerst een toeristisch uitstapje te doen. Want als je in Eucla bent moet je naar “the old telegraph station”. Je komt er alleen via een gravel road maar die is gelukkig goed te doen en het is niet zo heel ver. Het gebouw is tot ruïne vervallen en wordt langzaam overgenomen door het duinzand. Het is aardig om even te hebben gezien maar de wandeling die ik daarna door de duinen maak vind ik helemaal prachtig. Mooi wit zand, een prachtig strand en blauwgroene zee. Kortom, een heerlijke ochtend. Door de uitgebreide wandeling van vanochtend kom ik redelijk laat in de middag pas aan op mijn volgende overnachtingsadres. Dat betekent dat ik het laatste stuk rijden extra alert moet zijn vanwege de dieren, die plotseling de weg op kunnen schieten. Niet voor niets mag je met een huurauto niet in het donker rijden, dan gebeuren de meeste aanrijdingen met dieren. Maar ik ben gelukkig op de plaats van bestemming voordat de zon onder gaat.