Nullarbor Roadhouse

Opnieuw een mooie dag om te rijden. Een heerlijk zonnetje laat alle prachtige kleuren weer goed uitkomen. Dus weer genieten. Alleen is er onderweg geen enkele plek waar je kunt stoppen om even een toilet op te zoeken. Er is wel een benzinestation, waar je normaal wel terecht kunt. Maar het station hoort bij een Aboriginal-gemeenschap en i.v.m. Corona is alles nog afgesloten. Je kunt alleen tanken via een pre-paid automaat. Wel heel modern maar ik had liever een toilet gehad. Gelukkig heb je hier bosjes genoeg :). Net voor mijn overnachtingsadres kom ik dan eindelijk in het nationale park de Nullarbor. Dit avontuur kan dus nu beginnen. Het geeft me wel de gelegenheid om meteen de eerste roadsigns op de foto te zetten: “hou rekening met de kangoeroes, koala’s en kamelen”. En even later moet natuurlijk ook het bord dat de “treeless Nullarbor” aangeeft op de foto. Ook vandaag zie ik weer fietsers maar zelfs ook een wandelaar! Helaas zie ik ook een barst in mijn voorruit. Als dat maar goed gaat, want de eerste gelegenheid om er iets aan te laten doen ligt een paar dagen rijden verderop. De Nullarbor Plain verdient misschien een nadere toelichting. Het behoort tot de grote trekpleisters voor iedere toerist die graag verre, afgelegen oorden bezoekt. Oord is misschien een beetje een verkeerd woord. De Nullarbor Plain is nl. enorm en heeft een oppervlakte van bijna 200.000km2. Op het breedste gedeelte is het zo’n 1.100 km breed. De naam Nullarbor is afgeleid van het Latijnse Nullus Arbor hetgeen boomloos betekent. En hoewel je hier en daar nog wel een boom ziet is een gedeelte van de vlakte wel degelijk boomloos te noemen. En dan is men er ook nog trots op dat in de Eyre Highway een traject van 146,6km zit waarin geen enkele bocht te vinden is. Nou zitten er überhaupt weinig bochten in de hele highway, maar dit is toch nog een dimensie extra. En: langs de hele weg vind je de Nullarbor Golfcourse, 18 holes op diverse plekken langs de highway. Tussen 1 en 18 zit 1.365 km.