Mo’orea – Polynesisch én Frans

Ook Sydney kent personeelstekorten op het vliegveld en dat betekent lange rijen bij het inchecken en de security. Komt er bij dat sommige medewerkers wel heel veel tijd nodig hebben om e.e.a. af te handelen, dus geduld moet je hier wel hebben. Dat geeft wel tijd voor een praatje en een mevrouw voor mij is daar duidelijk aan toe. Ik voel me zelf ineens in het TV-programma “Hello Goodbye” terecht komen, want de mevrouw vertelt dat ze ooit geadopteerd is en voor het eerst haar echte moeder en zussen gaat zien. Via Auckland vliegen we naar Tahiti, het hoofdeiland van Frans Polynesië. “We” want de komende weken ben ik samen met mijn dochter op pad. We gaan onze droom om Pitcairn Island te bezoeken waarmaken. Daarvoor moeten we eerst naar Frans Polynesië omdat van daaruit een boot vertrekt om ons naar het eiland te brengen. Maar we knopen er meteen wat dagen aan vast om ook wat tijd op de eilanden van dit Franse overzeese gebied door te brengen. We worden op het vliegveld van Tahiti onthaald met muziek! Je komt echt in een andere wereld terecht. En in een andere tijdzone. Dat is even wennen want ineens lopen we qua tijd niet meer vóór op Nederland, maar achter. We nemen de ferry naar Moorea en binnen een half uur staan we op dit eiland. Na een zeer late lunch, of vroeg diner, besluiten we nog een drankje te doen in het Sofitel! Dit is wel tropische vakantie in optima forma. Een hut boven het kristalheldere water maar dan wel voor ruim € 1.000 per nacht. We houden het bij een glaasje op het terras met uitzicht over al dit moois. Het hoofdthema van ons gesprek hier is het tijdsverschil met de diverse locaties waar we beiden de afgelopen periode zijn geweest en het thuisfront. Het is even wennen, die datumgrens. We hebben scooters gehuurd en rijden het eiland rond. Het eiland kent eigenlijk maar 1 echte weg, de rondweg, en die volgen we dus. We tuffen lekker door, stoppen hier en daar even om te kijken en eten stokbrood met kaas voor de lunch. Want stokbrood, croissants, Franse kaas is hier volop te koop. De Franse invloed is overal goed merkbaar. Maar daarnaast is er natuurlijk heel veel Polynesische cultuur te vinden. Dat betekent dansen, muziek, bloemen, rauwe vis etc. En natuurlijk stoppen we bij het mooiste strand van het eiland: Temae Beach. Al met al een paar heerlijke dagen op een prachtig eiland.