De eerste dagen in de Outback! Langzaam is het verkeer rustiger geworden tot het niveau dat je af en toe een auto tegenkomt. Of een road train, de enorme trucks met vaak 2 en soms 3 aanhangers, die op de highways in heel Australië voortdenderen. Je moet je stuur goed vasthouden want soms veroorzaken ze een behoorlijke rukwind bij het passeren. Ik kan weer genieten van de mooie omgeving: rode aarde waarop de groene bomen en struiken mooi afsteken. Minder mooi zijn de kadavers die ik alweer aan de kant van de weg zie liggen. De eerste zijn wombats, een aan de koala verwant buideldier, dat op de grond leeft. Later zie ik ook kangoeroes en zelfs een vos liggen. Het is nog niet zo veel als de vorige keer dat ik over dit soort wegen reed. Maar toen was het lange tijd droog geweest en de dieren komen dan in groten getale naar de bermen van de weg, omdat daar condenswater dat in de ochtend van de wegen afstroomt, te vinden is. Nu heeft het best veel geregend, dus zijn ze minder dorstig. En als ik dan eindelijk een levende kangoeroe zie, springt hij voor mijn auto de weg over. Zou ik hem zelf bijna doodgereden hebben! Het is nog een beetje wennen aan de afstanden en de tijd dat je erover doet. Ik ben al een keer eerder gestopt dan gepland omdat ik anders in het donker zou moeten rijden (en dan loop je helemaal kans om kangoeroes dood te rijden) en ik heb een keer peentjes gezweten omdat de tank zo ongeveer leeg was toen ik aankwam op mijn eindbestemming.
Na overnachtingen in Narromine en Bourke zit ik nu in Cunnamulla. Een dorpje met 1.200 inwoners maar er is een theater, bibliotheek, medische post, meerdere winkels, bars, een hotel, twee campings etc. Dit is begrijpelijk want in de wijde omtrek is verder niets, dus moet er wel wat te doen zijn in zo’n dorp. En het stikt hier van de vogels, die zoals altijd aan het eind van de middag “thuis” komen en elkaar de belevenissen van de dag vertellen. Van alle kanten hoor je ze kwetteren, prachtig.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie