De grenzen van Australië zijn weer opengegaan voor toeristen en natuurlijk moet ik daar gebruik van maken. Dus heb ik de lange, lange reis weer ondernomen en na zo’n 34 uur vliegen en wachten op verschillende vliegvelden zet ik weer voet op Australische bodem. Toch een soort thuiskomen voor mij aangezien ik al een aantal keren vakantie in dit land mocht vieren. Ik ben benieuwd hoe het is in Australië na de ergste Corona-perikelen. Vooral ook omdat ik voorafgaand aan de reis ik weet niet hoeveel informatie heb moeten geven. Waar vervolgens nooit meer iemand naar gevraagd heeft. Afgezien van wat stickers die hier en daar nog op de grond staan voor de bekende 1,5 meter afstand, merk ik überhaupt niet veel maatregelen en dergelijke. Wel wordt overal aangegeven dat een mondkapje in het openbaar vervoer verplicht is, maar daar houdt niemand zich aan.
Ik geniet vooral weer van de sfeer, het lekkere weer, de mooie haven met het operagebouw, de brug en van de uiterst vriendelijke mensen. En ik val deze keer met de neus in de boter want VIVID, het lichtfestival dat jaarlijks wordt gehouden, is gaande en deze keer kan ik hier ook van genieten. Vooral de lichtshow op het operagebouw is erg mooi.



Plaats een reactie