Mijn eerste kennismaking met Valençia was in 2008. Jaren later keer ik terug. Geen groep, geen quiz, alleen mijn partner ik en de stad. Maar Valençia voelt meteen weer vertrouwd — als een oude vriend die je na lange tijd weer spreekt en waar het gesprek moeiteloos verdergaat. Opnieuw fietsen we door de Turia, dit keer met meer oog voor de musea die als juwelen langs het pad liggen: het Museo de Bellas Artes, het IVAM, en natuurlijk het Wetenschapsmuseum dat nog steeds futuristisch oogt. Een hoogtepunt was het uitstapje naar L’Albufera, het natuurgebied net buiten de stad. Daar maakten we een boottocht over het rustige water, omringd door rietvelden en vogels. De stilte was een verademing na de levendigheid van de stad — een moment van reflectie en rust.






Plaats een reactie