La Rochelle

Na de Middellandse Zee, die ik vanaf Griekenland tot nu toe bijna voortdurend in beeld dan wel dichtbij had, zit ik nu aan de kust van de Atlantische Oceaan. Dit betekent dat ik dwars door het zuiden van Frankrijk van oost naar west ben gereden. En zie ik duidelijk het verschil: de Middellandse Zee meestal mooi blauw en de Atlantische Oceaan toch vooral grijs. Gelukkig is de overgang qua weer minder groot dan ik verwachtte. Van de vaak strakblauwe lucht die mij eigenlijk vrijwel mijn hele reis heeft vergezeld, zie ik nu meer bewolking. Maar de zon laat zich ook geregeld zien en de temperatuur is weliswaar iets lager, maar ik kan nog steeds op een terras zitten om even lekker bij te komen van het wandelen. La Rochelle is de plek waar ik weer een poosje geniet van wat de omgeving te bieden heeft. Het is een oude havenstad die vooral rijk is geworden door de handel in zout en wijn. Maar het heeft ook lang een belangrijke rol gespeeld in o.a. de slavenhandel. Het stadhuis is het oudste van Frankrijk (14e eeuw) en ziet er fantastisch uit. Maar naast de mooie stad kun je hier ook genieten van de natuur. Het eiland Ile de Ré is met de stad verbonden door een 2,9 km lange brug. Ik huur een fiets en geniet van een stralende dag op dit echte fietseiland. Het mooist zijn hier de ‘marais’, zoutmoerassen die vooral belangrijk zijn voor de winning van zout. Maar ook trekvogels strijken hier massaal neer en alles bij elkaar is het een prachtige omgeving om doorheen te fietsen. Een ander kenmerkend beeld voor het eiland zijn de kleine witte huisjes, met groene luiken die je in elk dorp kunt vinden. Maar hoewel het hele leuke huisjes zijn om te zien heb ik al snel het idee van weer een dorpje met dezelfde huisjes. Er is dus weinig dat de dorpen van elkaar onderscheidt. Alleen het centrum van Saint-Martin de Ré is anders door de middeleeuwse uitstraling. Inmiddels zit ik hier alweer bijna een week dus morgen gaat het weer verder.