Monaco

Van Sestri Levante in Italië naar de Franse grens is het ruim 200 kilometer. Dit betekent dus mijn laatste stukje rijden door Italië. Na bijna 8 weken komt er een einde aan mijn reis door het land waar ik veel mooie dingen heb gezien, dat ik soms heb moeten “ondergaan” omdat niet alles altijd even soepel verliep, waar ik het verschil tussen zuid en noord goed hebben kunnen ervaren en waar ik een haat-liefde verhouding met de bergen heb gekregen. Ik heb gekozen voor de snelweg maar achteraf heb ik daar spijt van. Ik zie weinig van de mooie kust, alleen wegwerkzaamheden, honderden bochten en bijna net zoveel tunnels. En dat verklaart ook mijn haat-liefde verhouding met de bergen. Vaak zijn ze prachtig om te zien en er doorheen te rijden, maar in Italië is vooral in het zuiden zo weinig ruimte door de Apennijnen dat alles zich concentreert aan de kust en je als het ware door de bergen wordt ingesloten. Al met al vind ik Italië echter een heel mooi land en ben ik blij dat ik dit nu enigszins heb kunnen leren kennen. Het volgende avontuur is het bezoeken van Monaco. Want, als je zo dicht in de buurt van dit ministaatje bent, kun je het natuurlijk niet overslaan. Met de camper veilig geparkeerd op een camping in de buurt, reserveer ik een hotel aan de haven. Een prachtig plekje om de stad (want veel meer is Monaco niet) te verkennen. De camper meenemen de stad in is geen optie, want los van dat het ontmoedigd wordt, is het ook bijna geen doen in deze volledig volgebouwde plek aan de Rivièra. Ze creëren extra ruimte door in de rotsen verder te bouwen. Het treinstation b.v. ligt ergens diep in de rotsen. Ook een winkelcentrum is voor een groot deel in de rotsen gebouwd. We kennen allemaal denk ik wel de beelden van de hoge gebouwen en de haven(s), maar dat Monaco ook een gedeelte heeft dat nog bijna middeleeuws aandoet, was mij niet bekend. Het is Monaco-Ville dat op een kaap in de zee ligt (Le Rocher). Hier staat ook het paleis van Prins Albert II en zijn zus Caroline woont er in een enorme villa. En in tegenstelling tot de hectiek in de rest van de stad is het hier vrij rustig en kun je lekker door de straatjes en prachtige tuinen slenteren. Een van de belangrijkste toeristische trekpleisters is het casino van Monte Carlo, dus ga ik daar ook een kijkje nemen. Ik denk dat je hier vooral de rijkdom van de stad het best kunt ervaren. Het casino zelf straalt een en al luxe en grandeur uit. Maar de omgeving is ook niet mis. Op het plein vóór het casino staan de duurste auto’s geparkeerd, het restaurant vóór het casino serveert een kopje soep voor zo’n slordige € 20,– en om het gebouw heen staan schitterende winkelpanden met natuurlijk niet de H&M maar Gucci,, Chanel, Louis Vuitton etc. Helaas heb ik niet zoveel tijd meer om ook daadwerkelijk het casino te bezoeken, want de trein terug naar de camping wacht niet en er dreigt een treinstaking. Dus ik bekijk alleen de entree en neem afscheid van deze – in mijn ogen – ietwat decadente wereld. Maar het is wel leuk om er geweest te zijn!