Gallipoli

Het bevalt mij goed, zo in de “hak van de laars”. Een mooie camping in de buurt van Gallipoli is al bijna een week mijn standplaats. Van hieruit kan ik mooi de dorpjes en natuur in de omgeving bekijken. Gallipoli is meer dan 1 bezoek waard. Een heel leuk dorp met ook hier hele smalle straatjes, leuke kleine pleintjes en overal de zee want het is een eiland (met ook weer een brug naar het vasteland, dat wel). Verkeer is hier niet of nauwelijks. Dus is het heerlijk om met een lekkere cappuccino op een bankje op het centrale pleintje te zitten en alles en iedereen voorbij te zien en horen komen. Italianen zijn erg levendig zal ik maar zeggen 🙂 Olijven zijn ook in deze streek een belangrijk agrarisch product en in een van de straatjes is een ondergrondse olijfoliemolen, nu museum, te vinden. Je kunt zien hoe al eeuwen geleden de olijven tot olie werden verwerkt. De olie was in die tijd minder belangrijk voor consumptie, maar werd vooral geproduceerd als lampolie en van de pulp werd zeep gemaakt. De hele regio Salento kent dit soort ondergrondse molens en Gallipoli was hét centrum voor opslag en verscheping van de geproduceerde producten, die in heel Europa gewild waren. Olijfolie wordt nog steeds geproduceerd maar niet meer ondergronds en nu wel vooral voor consumptie. Een van de mooiste andere dorpjes waar ik naar toe ga is Santa Maria di Leuca. Dit ligt in het uiterste zuiden waar de Adriatische en Ionische zee elkaar ontmoeten. Het is gelukkig zonnig zodat de kleuren mooi uitkomen, alleen waait het enorm. Dat maakt echter wel weer dat de golven spectaculair op de kust beuken. Door invloed van de zee zijn overal aan de kust grotten ontstaan. Helaas varen er geen boten vanwege de harde wind, dus ik heb ze niet van dichtbij kunnen bekijken. Maar een wandeling langs de mooie kustlijn is ook heerlijk.