Lefkada/Lefkas

Na en paar heerlijke dagen op de camping aan het strand bij Lampiri is het tijd om de Peloponnesos te verlaten. Dat kun je op meerdere manieren doen: terug richting Athene maar daar ben ik vandaan gekomen dus dat is geen optie. Ik rij naar Patras, vanwaar ik met een veerboot of via een brug over de Golf van Korinthe naar het vasteland van Griekenland kan. De brug is enorm. Maar er zijn twee redenen waarom ik voor de veerboot kies. Ten eerste is dat goedkoper, want de prijs voor een kaartje is veel lager dan de tol voor de brug. Ten tweede, het waait behoorlijk hard en dan wordt het afgeraden om de brug te nemen met camper, bus of vrachtwagen. Ik ben dan ook in gezelschap van een aantal vrachtwagens, die ook om die redenen de boot hebben genomen. De reis gaat van het ene (schier)eiland naar het andere. Was de Peloponnesos oorspronkelijk een schiereiland maar door het kanaal van Korinthe een eiland geworden; Lefkada was een eiland maar is door een brug nu verbonden met het vasteland. Het is maar een kleine, een beetje een krakkemikkige brug, maar het scheelt weer een boottochtje. De belangrijkste plaats is Lefkas (of Lefkada voor de Grieken), waar ik besluit te overnachten. Helaas is de camperplaats die ik dacht te vinden, niet meer in gebruik en dus moet ik op zoek naar een andere plek. Dan blijkt ook hier maar weer, dat in het naseizoen (of eigenlijk is het helemaal geen seizoen meer) de overnachtingsmogelijkheden beperkt zijn. Gelukkig kan ik bij de haven op een parkeerplaats, onder goedkeurend en toeziend oog van de politie, de nacht doorbrengen. Helaas heb ik niet meer voldoende tijd om het eiland verder uitgebreid te bezoeken want de gereserveerde veerboot naar Italië wacht en ik wil in ieder geval nog naar Meteora. En hoewel de overnachting op de parkeerplaats voor 1 nachtje prima was, voel ik er niet zoveel voor om dit vaker te doen. Daarom besluit ik om nog wel ‘s ochtends een wandeling te maken waarbij ik een paar leuke oude molens zie en het kasteel van meerdere kanten kan bewonderen, maar daarna schiet ik toch echt de brug weer over, op weg naar de bergen en kloosters van Meteora. Een weg die de laatste ca. 55 kilometer zo slingert en golft dat je er bijna misselijk van wordt. Maar de uitzichten onderweg zijn weer overweldigend en het is een prachtige rit.