Mijn bezoek aan de Peloponnesos loopt alweer ten einde. Ik ben inmiddels aan de noordkust terecht gekomen en geniet van een mooi plekje aan het strand. Het weer is wel wat minder geworden maar het is nog steeds heerlijk genieten. Na alle ruïnes met bijbehorende geschiedenis besluit ik even wat anders te gaan doen: de Rack Railway. Dit is een (gedeeltelijke) tandradbaan, die vanaf de kust de bergen in gaat. Een mooie tocht met uitzicht op de bergen, maar vooral de diepe kloof waar je langs rijdt maakt indruk. Het eindstation is Kalavytra, een dorpje hoog in de bergen, waar ik toch weer tegen een stuk, zij het heel wat recentere, geschiedenis aanloop. Na een flinke klauterpartij word ik beloond met een prachtig uitzicht op het dorp en sta ik bij het monument dat hier is opgericht ter nagedachtenis aan de slachtpartij die hier in de Tweede Wereldoorlog is aangericht door de nazi’s. De hele mannelijke bevolking (zowel volwassenen als kinderen) is vermoord als vergeldingsactie voor aanvallen door Partizanen op de Duitsers. De slachtoffers zijn hier begraven en in een kleine kapel in de grafheuvel worden nog steeds kaarsjes brandend gehouden. Zeer indrukwekkend.
Nog een paar dagen en dan verwacht ik richting Italië te gaan. Daarvoor moet ik echter nog de nodige voorbereidingen treffen. Natuurlijk een veerboot regelen, maar vooral: een zogenaamd PLF-formulier aanleveren, uitzoeken hoe het nu zit met de toegang tot Sicilië want schijnbaar moet je daarvoor ondanks dat je gevaccineerd bent, toch testen en zo meer. Dit alles omdat je wel naar Italië kunt reizen, maar niet zomaar. Met dank aan Corona!






Plaats een reactie