Athene

Van tevoren had ik al bedacht dat ik wel naar Athene wilde, maar dan vooral voor de Acropolis. Van de stad zelf had ik eigenlijk niet zo’n goed beeld. Daarom heb ik twee nachten gereserveerd op een camping in een buitengebied van de stad. Van daaruit is het uitstekend te doen om met bus en metro in het centrum te komen. Daar aangekomen val ik met mijn neus in de boter: de wisseling van de wacht bij het parlementsgebouw en het graf van de onbekende soldaat. De Evzones, elite militairen, staan op wacht voor het gebouw en elk uur lossen ze elkaar af. En dat gaat niet zomaar, daar komt een hele show bij kijken.De langzame bewegingen ogen zeer bijzonder, maar ik heb begrepen dat dit nodig is om de bloedsomloop weer goed op gang te brengen, nadat ze een uur volledig stil hebben gestaan. Hierna beklim ik de beroemdste heuvel van de stad: de Acropolis. De klim valt reuze mee en ik kom door leuke straatjes. Het leukst is de wijk Anafiotika. Midden in de stad waan je je op een Grieks eiland: witte huisjes met kruip-door-sluip-door trappen en de karakteristieke blauwe kleur op kozijnen en deuren. De ruïnes op de top zijn indrukwekkend met als onbetwiste nummer 1 natuurlijk het Parthenon. Deze tempel is gebouwd ter ere van Athene Parthenos, de beschermgodin van de stad Athene. Maar ook het odeon van Herodus Atticus ligt er nog mooi bij. Een beetje jammer dat veel van de gebouwen in de steigers staan, maar er wordt in ieder geval voor gezorgd, dat deze oude gebouwen (het Parthenon is van ongeveer 450 v.Chr) behouden blijven. Helaas is de lucht op het moment dat ik boven ben zwaar bewolkt, maar desondanks is het uitzicht over de stad Athene schitterend.