Dublin en een beetje Belfast

Na eerdere vakanties in Ierland zonder Dublin te bezoeken, is het nu raak. De hoofdstad van Ierland stond al heel lang op onze wensenlijst en dit jaar moest het er dus maar eens van komen. De gezellige sfeer in de pubs en de Guinness brouwerij moet je natuurlijk een keer meemaken. Na aankomst nestelen we ons eerst lekker in het hotel aan de zuidkant van de stad. Een voormalig seminarie met een prachtige tuin er omheen en heerlijk rustig gelegen. Met de bus kunnen we gemakkelijk naar het centrum en we gaan gelijk door naar de brouwerij want we hebben een “experience” geboekt. Het Guinness Storehouse blijkt een enorm complex te zijn met meerdere verdiepingen waarin de ontstaansgeschiedenis uit de doeken wordt gedaan maar ook wordt gedemonstreerd hoe het bier wordt gebrouwen en hoe de beroemde donkere kleur ontstaat. Een goed begin van dit weekend!

Belfast is zo’n 2 uur rijden van Dublin en we laten ons deze kans niet ontnemen. We worden hééééél vroeg opgepikt bij het standbeeld van Molly Mallone. De vrouw is een begrip geworden in Ierland en staat voor de hardwerkende huisvrouw/moeder die in de vele moeilijke jaren die Ierland kende met gigantische armoede en hongersnood, de eindjes aan elkaar moest zien te knopen. De rit is niet heel erg interessant moet ik zeggen, maar gelukkig zijn de twee uur snel om en stoppen we op de kade waar de Titanic is gebouwd en vanwaar dit schip in 1912 vertrok. Ook hier bezoeken we de “experience”. Deze keer zien we hoe de werklui onder pittige omstandigheden hun werk moesten doen. We krijgen een beeld van hoe het schip er van binnen uitzag, met 1e, 2e en 3e klas hutten en verblijven voor de bemanning, de eetzalen, de mooie centrale trap etc. Het gebouw heeft de vorm van een boeg van het schip en de hoogte is gelijk aan die van de Titanic, zeer indrukwekkend wanneer je naar boven kijkt. Al met al een mooi museum. We rijden verder Belfast in en krijgen langzaam een beeld van hoe de sfeer in de stad nu is, zo’n 20 jaar na ondertekening van het “goede vrijdag” -akkoord. Dit akkoord heeft een einde gemaakt aan de gewelddadige acties tussen protestanten en katholieken. We zijn onder de indruk van wat we zien. Kort samengevat: het is dan wel vrede, maar de vijandigheid is zo te zien nog behoorlijk aanwezig. Vooral de muur met poorten, die ’s avonds nog steeds dicht gaan, maakt indruk op ons. Maar ook de grote muurschilderingen van de gevallenen hakken er in. In een piepkleine pub in het winkelhart van Belfast ervaar je de gezelligheid van de pub. Hele familie’s ontmoeten elkaar hier en voor je het weet word je meegenomen in hun gesprekken. Helaas wacht de bus niet en moeten we weer op tijd klaar staan voor de terugreis…

Dublin is de bakermat voor muurschilderingen van Banksy. Deze graffiti-specialist is inmiddels een groot artiest, maar nog steeds kent niemand de werkelijke naam van deze kunstenaar. Er is een wandelroute langs mooie muurschilderingen maar ik heb niet echt Banksy-werken kunnen ontdekken. En misschien waren ze er wel, maar aangezien voortdurend wordt getwijfeld aan de echtheid, ga ik er maar vanuit dat de werken die ik zie door begenadigde andere kunstenaars zijn gemaakt. We sluiten ons weekend af met een bezoek aan het Ierse emigratie museum waar we de historie kunnen zien van o.a. de exodus van Ieren die in de periode van 1820 tot 1860 naar met name Amerika vertrokken. Zeer indrukwekkend om te zien hoe de Ieren het land verlieten omdat ze niet meer konden vechten tegen de grote armoede en de behandeling die ze kregen van de Engelsen.