Terug naar de kust

De vorige keer gaf ik al aan dat ik wel moest wennen aan de drukte. Byron Bay is van een slaperig plaatsje (wat ik in 2005 zelf nog heb kunnen zien) uitgegroeid tot een gigantische toeristenfuik met een heuse file in de hoofdstraat. Na een mooie wandeling naar de vuurtoren met als extra bonus een koala die loom vanuit zijn (of haar) boom naar mij keek, laat ik het stadje weer snel achter mij. Maar ook de camping net buiten de stad is geen succes. Waar ik overal tot nu toe steeds vrij ergens kon gaan staan op een groot terrein, heb ik nu buren voor naast en achter mij. De Pacific Highway is hier wel vaak 4- of 6-baans en behoorlijk druk. Toch zijn er overal gelijkvloerse kruisingen (buiten de bebouwde kom zonder verkeerslichten) en ik vind het niet prettig om hier te rijden. Het is wel duidelijk dat de oostkust, waar de meeste Australië-gangers naar toe gaan niet “my cup of tea” is.

Dus zoek ik de B-wegen op voor zover dit mogelijk is, want ik moet natuurlijk wel de tijd in de gaten houden om op tijd in Sydney terug te zijn. En dat brengt me dan naar mooie baaien, stranden en wat rustiger dorpjes. Een hoogtepunt is de Waterfall Way. Deze route loopt opnieuw door bergachtig gebied en langs mooie watervallen.  En ik maak er een mooie wandeling door een sub-tropisch regenwoud met prachtige vegetatie.

Attracties van een geheel andere orde zijn de zogenaamde Big Things of Australia. Een bananenboer in Coffs Harbour besloot om een grote banaan langs de highway te plaatsen om zo klanten te trekken. Deze banaan is het begin geweest van een ware rage, vooral in New South Wales maar heeft navolging gekregen door heel Australië. Dus stop ik o.a. bij de Big Banana, de Big Axe, de Big Lobster, de Big Potato en de Big Merino. Meestal vertegenwoordigen de kunstwerken een product van de streek waar het neergezet is, maar de Big Beer Can staat ergens gewoon op een hotel omdat de eigenaar dat leuk vindt.

Het weer laat me enigszins in de steek deze week en af en toe is het heel slecht. En aangezien het in deze kuststreek vooral om het buitenleven gaat, moet ik me op een andere manier zien te vermaken. Dus zoek ik af en toe de RSL-club op. De RSL is een organisatie die opgezet is voor ex-militairen zodat zij elkaar in een gezellige omgeving konden ontmoeten. Inmiddels is de organisatie echter uitgegroeid tot een commerciële organisatie, waar je niet alleen gezellig kunt zitten met elkaar onder het genot van een hapje en drankje maar waar je vooral veel kunt gokken. Het zijn eigenlijk casino’s geworden en aangezien de Aussies nogal van wedden houden vind je er naast de bekende gokapparaten ook tientallen schermen waarop angstvallig de paarden-, hazewindhonden-, auto-, motorraces etc. worden bijgehouden. Klokslag 6 uur valt alles stil. Er klinkt trompetgeschal en er wordt een moment stilte gehouden voor de gevallenen. En daarna gaat het circus gewoon verder. Je moet lid zijn van deze clubs, maar daar hebben ze wat op gevonden. Als je geen lid bent, word je gewoon (gratis) lid voor 1 dag, want elke (gok)klant is welkom! Ik ben geen gokker, maar de wifi is er erg goed!

Zo langzamerhand zak ik af tot Sydney en mijn laatste 2 dagen zoek ik vooral weer de geschiedenis op.  Botany Bay was de plaats waar James Cook voor het eerst voet aan wal zette en het land voor het Britse koninkrijk claimde. Sydney Cove in de haven van Sydney werd de eerste nederzetting omdat daar de Tank Stream was. Een kreek die het broodnodige zoete water bracht. Maar de mensen (militairen en gevangenen) moesten ook eten en rondom de haven van Sydney was niet voldoende geschikte landbouwgrond aanwezig. Toen de kolonie New South Wales werd uitgeroepen in 1788 besloot de eerste gouverneur dan ook om vanuit Parramatta (meer landinwaarts, een Aboriginal nederzetting) te gaan besturen, omdat daar mogelijkheden voor landbouw waren. En nu, ruim 200 jaar later kun je er nog mooie plekken bezoeken, die herinneren aan die tijd. O.a. het oude gouverneurshuis, maar ook de eerste boerderij die door een ex-gevangene is opgezet en waar getest werd met allerlei soorten gewassen. Alles  bij elkaar heel interessant.

Inmiddels heb ik weer afscheid moeten nemen van mijn tweede vaderland 😢. Maar, morgen begint het nieuwe avontuur: Bhutan!