Na de omgeving van Fez verkend te hebben, is het natuurlijk ook tijd om Fez zelf te ontdekken. De medina bestaat uit twee hoofdstraten en honderden kleine straatjes (ik lees en hoor aantallen van 1000 tot 9000 maar dat lijkt me toch wel rijkelijk veel). Je vindt er, naast de onvermijdelijke souvenirwinkeltjes en -stalletjes veel historische gebouwen, moskeeën (er schijnen er meer dan 100 te zijn), leerlooierijen (tannerie) en madrassa’s (koranscholen). De toegangspoorten tot de stad zijn mooi, met name de zogenaamde blauwe poort. Ik moet even wennen aan de wirwar van straten maar vind langzaam mijn weg in deze doolhof.
Ik durf het dan ook aan om zelf op zoek te gaan naar de grote leerlooierij die een behoorlijk eind van mijn hotel gelegen is. Marokko staat bekend om de leerverwerkingsindustrie en het schijnt een imposant gezicht te zijn om de verfbaden etc. te bekijken. Als ik na een stevige wandeling de heuvel af (me bedenkend dat ik ook weer terug moet) in de buurt van de looierij kom, word ik aangesproken door Abdul. Hij verzekert me dat ik niet verder moet lopen, omdat de poorten in de stad worden gesloten rondom de avondmaaltijd en ik zou dus voorlopig niet terug kunnen naar mijn hotel, Hij nodigt me uit om me aan zijn familie voor te stellen en voor het avondeten. Dat blijft altijd lastig, kan ik dit zomaar doen, is deze man te vertrouwen? Maar hij is zo enthousiast, dat ik het wel aandurf. Hij laat me inderdaad zijn huis zien, zijn familie en wat we te eten krijgen 🙂 Maar het leukste is, dat hij me meeneemt naar een ruïne boven de stad, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de hele medina. Precies op het moment dat we daar aankomen, klinkt een kanonsschot. Dat is het teken dat er gegeten kan worden! Abdul’s broer en schoonzus zitten ook op een muurtje en hebben eten meegebracht. Dus eten we daar wat en genieten van het uitzicht.
Geen leerlooierij dus, maar als ik de volgende dag een nieuwe poging waag, krijg ik opnieuw een staaltje van Marokkaanse gastvrijheid te zien. Een oud mannetje biedt zich aan als gids en ook hier geldt weer: moet ik dit wel doen. ik heb de afgelopen dagen al meer meegemaakt dat mij hulp wordt aangeboden, maar dan wil men alleen maar geld zien. Dus ik zeg meteen: “Ik zoek geen gids, en ga er ook niet voor betalen”. Deze man blijkt het echter alleen maar leuk te vinden om mij te helpen, en hij geeft me vooral ook het advies om niets te kopen bij de leerlooierij, omdat “het veel te duur is”. Een aardige man, die me ook zijn huis laat zien en die me inderdaad verder nergens om vraagt.
Ten slotte bezoek ik deze dagen ook nog het paleis van Koning Mohammed VI. Hij heeft meerdere paleizen en dus ook een in FEZ. Je kunt er helaas niet in, dat had ik wel willen zien, maar de voorkant met de met goud bedekte poorten is zeker de moeite waard. En ik zie ook n stukje van het ándere Fez. Want buiten de medina is er ook een moderner, nieuwer Fez waar je ook gewoon naar de “mall” kunt, de Starbuck’s of de McDonalds 🙂
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie