The Big Apple en Capitol Hill

foto’s Deep South

Na een wel zeer moeizame start (vertraging, koffer kwijt, verkeerde metro) genieten we met volle teugen van New York. De eerste dag is het echt even bijkomen, dus doen we het rustig aan. Mijn grootste zorg is het opladen van mijn telefoon, want de oplader zit in de koffer, die nog in Frankfurt staat en ik moet wel bereikbaar zijn.

Daarom lopen we naar Grand Central. Daar is een grote Apple Store dus ik sta verplicht een half uur in de winkel, zodat ik de IPhone kan opladen. Gelukkig is dat geen probleem. Als ik daarmee klaar ben, is het alweer tijd voor de lunch, waarvoor we het terras in Bryant Park opzoeken. Leuk in dit park is dat men een leeshoek heeft gecreëerd. Je kunt er een boek of magazine pakken en gezellig gaan zitten lezen. Bryant was een krantenmagnaat dus ik vermoed dat het park naar hem vernoemd is. Times Square is behoorlijk veranderd sinds ik er de vorige keer was. De auto’s worden geweerd en er zijn overal terrassen gekomen. Ik vind het niet echt een verbetering, ik vond die grote gele taxistroom over het plein ook w el wat hebben. We zijn een paar dagen in New York en hebben daarom tijd om een aantal plekken te bezoeken.

Natuurlijk mag Ground Zero niet ontbreken. De vorige keer was het nog één grote bouwput, nu is het een herdenkingsplek waar vele, vele toeristen op af komen. Het is mooi gemaakt, maar ik vind het toch minder indrukwekkend dan de vorige keer. Toen voelde je echt nog alle ellende die hier heeft plaatsgevonden. Battery Park ontbreekt niet op de lijst van te bezoeken plekken, maar meer om even lekker door de stad te lopen en daar even bij te komen op een bankje en van het uitzicht op het Vrijheidsbeeld te genieten. De boot naar het beeld en verder naar bijvoorbeeld Ellis Island slaan we deze keer maar over, aangezien we er al eerder waren. Het monument, dat er neer is gezet ter nagedachtenis aan de verkoop van New York door de Nederlanders valt ons nu wel op, dat hebben we eerder nooit gezien.

Van New York naar Washington is het ongeveer vier uur met de bus (als je de expres-bus neemt tenminste). Niet echt een mooie route maar wel een goed alternatief voor de veel duurdere trein. Washington is een totaal andere stad dan New York. De stad is heel ruim opgezet en de gebouwen in het centrum zijn niet hoger dan het Washington Monument (169 mtr), waardoor je een stad krijgt die licht en open is. Het is wel vreemd om hier rond te lopen en in werkelijkheid  het Witte Huis en Capitol Hill te zien. Er is een mooi bezoekerscentrum waar je meteen ook de hele historie van het Witte Huis en haar bewoners kunt bekijken. Zeer uitgebreid en zeker de moeite waard. Het meest is me bijgebleven dat er klaarblijkelijk vanuit het hele land en zelfs vanuit andere landen brieven naar Mr. President – White House worden gestuurd en dat deze ook nog bewaard zijn gebleven. En één briefje is me speciaal bijgebleven: of de president er niet voor kan zorgen dat bij de reclame voor speelgoed op de TV ook de prijzen worden vermeld. “Dan weet ik ten minste hoeveel geld ik moet sparen!” Middelpunt van de meeste bezienswaardigheden is The Mall. Waar je het normaal gesproken meestal over een groot winkelcentrum hebt als je het over de mall hebt, betekent het hier een enorm groot grasveld. Aan de ene kant zie je het Capitool, aan de andere kant het Washington Monument. Aan de lange zijden vind je de grote musea, die gehuisvest zijn in de meest schitterende gebouwen. Na het bewonderen van al dit moois zoeken we de wat meer buiten het centrum gelegen interessante plekken op. Zo zien we het Arlington National Cemetry (hoewel dit strikt genomen niet in Washington DC ligt, het ligt in de staat Virginia). Het is een militaire begraafplaats (zo’n 400.000 graven), maar er liggen ook niet-militairen begraven waaronder een aantal presidenten, zoals John F. Kennedy. Zijn graf is een familiegraf geworden want ook zijn weduwe Jacky en twee ongeboren kinderen zijn er begraven. Verdere hoogtepunten tijdens deze ontdekkingstocht zijn de mausolea van Martin Luther King en Abraham Lincoln. Op de trappen van dit laatste gebouw hield King zijn beroemde speech: “I have a dream…”. Zeer indrukwekkend.