Een weekje Mexico City

Wereldreis 2014, Mexico – Guatemala – Honduras

Je weet niet wat je ziet als je komt aanvliegen op Benito Juárez Airport in Mexico City (onthoud de naam Benito Juárez, die zal vaker terugkomen). Ik kwam aan het eind van de ochtend aan, dus volop licht en daarom kon ik zien hoe groot deze stad is. En dat de stad wordt omgeven door bergen en vulkanen. Zo ver het oog kon zien huizen, huizen en nog eens huizen. Ik maakte me al op om me door een golf van illegale taxichauffeurs heen te worstelen, maar heel vreemd, op dit vliegveld was er niet één te bekennen. Dat maak je zelden mee. Het vervoer richting de stad was keurig geregeld en je kon kiezen uit drie verschillende officiële aanbieders. Binnen de kortste keren werd ik voor mijn hotel, midden in de stad afgezet. Na me snel te hebben geïnstalleerd op mijn hotelkamer (mét balkon en prachtig uitzicht op de kathedraal) ben ik snel de sfeer gaan opsnuiven.

Alle waardevolle spullen aan de ketting met slot in mijn tas, want ik ben van alle kanten gewaarschuwd voor de gevaren van deze stad. Nou, daar was ik al snel achter: het historische centrum van Mexico City is veiliger dan de gemiddelde Nederlandse stad. Maar daar lopen dan ook geen honderden politieagenten en soldaten over straat. Dat helpt wel. Het centrale plein is de Zócalo. Hier vind je de resten van de oudste nederzetting van de Azteken: Tenochtitlan. De Azteken hebben hier hun hoofdstad gebouwd, maar dat hadden ze beter niet kunnen doen want het gebied was oorspronkelijk een moeras. Het huidige Mexico City is daarom volledig aan het verzakken. Sommige kerktorens staan zo scheef, dat Pisa erbij in het niet valt. En je ruikt ook de gevolgen van de verzakkingen: de riolering werkt niet best meer. Naast de resten van de oude nederzetting liggen er vooral prachtige koloniale gebouwen uit de tijd van de Spaanse overheersing aan het plein.

Je vindt er o.a. een prachtige kathedraal en het nationale paleis, waar de president resideert. Rondom dit plein vind je de winkelstraten en wat daarbij vooral opvalt is dat de winkels per soort zijn gegroepeerd. Je hebt een straat met bijna alleen opticiens. een straat met schoenen, een voor kleren, meerdere straten voor zilver (bijzonder populair hier) en een straat voor bruidskleding. De concurrentie is dus moordend en shoppen is makkelijk, je weet precies waar je voor wat moet zijn. Ik vond zelf de markt het leukst (er zijn er ontelbare in deze stad). Een paar hele grote hallen (een met nóg meer bruidskleding) en een straatmarkt die over meerdere straten ging en waar je makkelijk zou kunnen verdwalen. Enorm.
Parken zijn er ook voldoende, vooral het Alameda-park vond ik de moeite waard. In dit park een groot monument voor Benito Juárez (daar is hij weer). Deze man is de grote held van Mexico, omdat hij de eerste inheemse president was (een Zapoteek) én een wet heeft uitgevaardigd die alle Mexicanen gelijkstelde. En aan het rand van het park het prachtige Teatro de las Bellas Artes.

Na al het wandelen door de straten van het centrum besloot ik een citytour te doen in een bus. Dat was aardig maar de tour duurde twee uur en daarvan heb ik zeker een uur in allerlei vormen van files gestaan. Daarmee kom ik meteen bij het verkeer in deze stad. Denk aan de periferie van Parijs op zwarte zaterdag en dan 10x zo erg. En de volgende dag was het nog erger. Ik had een tour geboekt naar Xochimilco. Dat is een deel van de stad, dat ze de Floating Gardens noemen. Je vindt er nl. nog de grachten en eilandjes die er ooit in het hele moerassige gebied waren. De tocht zou, inclusief wat tussenstops voor andere bezienswaardigheden, 4-5 uur duren. Ik ben ruim 8 uur onderweg geweest dankzij de files!

Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de stad gebukt gaat onder een deken van luchtverontreiniging, dat mijn ogen brandden en dat ik constant het gevoel had, dat mijn neus verstopt was. Niet erg gezond.
Natuurlijk is er dan ook nog het Mexicaanse eten, iets wat ik in Nederland altijd graag eet. Ik was daarom heel benieuwd naar het eten hier en ik kan wel zeggen: het valt niet tegen. Het is heel anders dan wat we in Nederland gewend zijn (zoals dat vaak gaat), maar ik vind het lekker. En de moles (sauzen) zijn lekker pittig, daar hou ik ook van.

Het laatste uitstapje vanuit Mexico City ging naar Teotihuacán, een archeologische site van een stad die bestond van ongeveer 500 jaar v.C. tot 750 jaar n.C. Een grote site met o.a. twee grote tempels. We hadden er een Belgische gids bij (die al 20 jaar in Mexico woont) en dankzij hem werd de stad wel een beetje tot leven gebracht. Heel indrukwekkend.