Onze rondreis door Cuba start eigenlijk vandaag pas: we rijden richting Santa Clara om daar het graf van Che Guevara te bezoeken. Che is dé held van Cuba en je ziet zijn portret overal. Na diverse omzwervingen is zijn lichaam uiteindelijk ter ruste gelegd in Santa Clara in een soort mausoleum (waarin ze een mini jungle hebben nagebouwd) en een museum ter ere van de revolutie hebben ondergebracht.
De rit Havana uit was opnieuw een puzzeltocht en na diverse pogingen zijn we gelukkig op de juiste weg terecht gekomen. Buiten Havana zijn er gelukkig niet veel grote wegen, dus de route naar Santa Clara is wel duidelijk. Voor alle zekerheid koop ik een paar flessen water. In de supermarkt bij de benzinepomp gaat men niet over één nacht ijs: de kassa slaat het bedrag aan; een andere medewerker controleert of het goed is gedaan en als ik naar buiten loop, moet ik eerst mijn kassabonnetje én de inhoud van de tas laten zien, voordat ik naar buiten mag! Onderweg zien we een fenomeen waarover ik al had gelezen: openbaar vervoer wordt uitgevoerd met alle mogelijke voertuigen:
je ziet paard en wagen, omgebouwde veewagens, vrachtwagens met een opbouw op de laadklep en bussen. Maar dan geen gewone bussen: schoolbussen uit Amerika (die je overigens ook in andere landen wel ziet), maar ook bussen uit Nederland. We zien o.a. een Connexxion-bus, een bus met bestemming Valkenburg en een naar Barendrecht-Ikea. Verder staan overal liftende mensen. De Cubanen, zo heb ik me laten vertellen, zijn verplicht om lifters mee te nemen. Voor toeristen geldt dat overigens niet. Na een bezoek aan het graf van Che en een extra rondje op de rondweg (want ook het hotel was moeilijk te vinden) genieten we van een avondje rust bij het zwembad.
Santa Clara heeft een oud centrum, met een mooi plein en zowaar iets wat op een winkelstraat lijkt. Er is een warenhuis (op het trottoir ervoor staat groots Woolworths, maar dat is zeer misleidend kan ik wel zeggen). Binnen kun je alleen iets kopen als je harde valuta hebt en wat er is, is op zijn zachtst gezegd deprimerend.
Op het centrale plein worden we aangesproken door Gonzalez, die een heel verhaal heeft over een overleden vader en een zieke moeder en aan het eind eigenlijk alleen graag wat geld wil hebben. Onze auto is “bewaakt” door de parkeerwachter (uiteraard voor geld). Allemaal tekenen van de armoe, men probeert op alle mogelijke manieren geld te genereren. Ons volgende doel is Cienfuegos, vroeger een grote haven maar nu een wat ingeslapen industriestad. Waar we vooral moeite voor moeten doen is wat te eten te krijgen, want er is weinig te vinden. We strijken uiteindelijk neer bij El Rápido, een soort Cubaanse McDonalds. Helaas ook hier weinig keus. Maar we hebben wat naar binnen kunnen werken.
Trinidad is een plaatsje dat de sfeer van Cuba nog het beste weergeeft denk ik. Een klein stadje, hier en daar zelfs gerestaureerd en met een zeer vrolijke, vriendelijke uitstraling. Ook hier weer de parkeerwachter (officieel deze keer, want hij heeft een stokje met een kartonnen bord bij zich waarop “official parking” staat :-). Bij het vervolgen van onze tocht komen we door de Valle de los Ingenios. Hier is duidelijk te zien wat er over is van de eens zo grote suikerrietindustrie: vervallen gebouwen, uitkijktorens van waaruit vroeger werd gewaakt over de arbeiders en verder vooral gras i.p.v. riet). De suikerrietindustrie was een van de belangrijkste bronnen van inkomsten door vooral export naar de Sovjet-Unie. Maar na het uiteenvallen van dat land verdween de steun aan Cuba en verdween deze afzetmarkt.
Via Camagüey (niet heel bijzonder) en Bayamo (aardig plaatsje waar we lekker lunchen in opnieuw een paladar) komen we in het meer oostelijke deel van Cuba terecht, de Sierra Maestra. Dit is het deel waar Fidel Castro en Che Guevara hun zegetocht begonnen.
Dat is ook wel te zien, want de kanten langs de weg zijn bezaaid met borden waarop revolutionaire kreten staan en er staan tientallen gedenkstenen van gevallen revolutionairen. We bezoeken de Basílica de Nuestra Señora de Cobre, de belangrijkste kerk van heel Cuba en rijden vervolgens Santiago de Cuba binnen, waar we een paar dagen zullen blijven.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie