Brasília is de hoofdstad van Brazilië. Halverwege de vorige eeuw werd besloten om een nieuwe hoofdstad te bouwen in het binnenland. Voornaamste doel was de economische ontwikkeling van het achterland. Er werd een architect geselecteerd: Oscar Niemeyer die de belangrijkste gebouwen op een plattegrond in de vorm van een vliegtuig situeerde. Hij ontwierp prachtige futuristische gebouwen voor o.a. regeringsgebouwen, wooncomplexen en een kathedraal.
De kathedraal is zowel van buiten als van binnen een prachtig gebouw. De stad Brasilia spreekt ons verder niet zo aan, ongezellig, onpersoonlijk, geen hart. We vertrekken daarom snel naar ons laatste doel van deze reis: Rio de Janeiro, waar ik me enorm op verheug. Want deze stad spreekt tot ieders verbeelding. We hebben allemaal weleens gehoord van de Copacabana, het Ipanema-strand, het beroemde carnaval, de favela’s en het Christusbeeld. Ik ga ze allemaal zien! Zodra we ons geïnstalleerd hebben in het hotel gaan we meteen naar het strand van Copacabana. Ook al is het al avond en is het rustig op het strand, ik krijg toch kippenvel als ik het zand van dit beroemde strand voel.
Er is nog een restant van een souvenirmarkt waar we langs slenteren op weg naar ons diner. Dat kunnen we heerlijk aan de boulevard nemen, met uitzicht op de zee en de bergen links en rechts van ons. De volgende ochtend besluiten we het Christusbeeld boven op de Corcovado te bezoeken. We nemen de bus dwars door de stad en gaan met een tandradbaan naar boven. Er stapt een drietal muzikanten in en hoewel ik het normaal gesproken niet echt kan waarderen dat muziek me wordt opgedrongen, moet ik zeggen dat dit wel heel gezellig is. De jongens spelen vrolijke muziek en iedereen heeft er lol in.
Hoewel het bij ons vertrek vanaf het hotel prachtig weer was, is het weer als we bij het kruisbeeld aankomen volledig omgeslagen. Het is nat, bewolkt en koud. Het beeld is 38 meter hoog en onder deze omstandigheden zien we maar een klein gedeelte ook al staan we er direct onder. Ook het uitzicht over de stad valt daardoor tegen, weinig te zien dus. Waar we wel weer volop van kunnen genieten is onze tocht ’s avonds naar de favela Quadra da Beija-Flor de Nilópolis waar we de lokale sambaschool bezoeken. Favela’s zijn er genoeg in Rio, de krottenwijken die tegen de bergen op gebouwd zijn en die in de aanloop haar de Olympische Spelen die volgend jaar in Rio plaatsvinden voortdurend worden schoongeveegd om de ergste criminaliteit te verbannen.
De meeste favela’s hebben sambascholen maar Nilópolis heeft Beija-Flor (kolibri), een samba school die al meerdere prijzen heeft gewonnen tijdens het carnaval. Want carnaval in Rio is vooral de parade door de straten. En dat niet alleen, er is een gedeelte met tribunes waar de scholen op hun prestaties worden beoordeeld. We genieten van de repetities die dus al maanden van te voren worden gehouden en vermaken ons urenlang in het stadion. Want deze school repeteert niet in een klein gebouwtje. Ze hebben een heus stadion, compleet met groot podium tot hun beschikking. Een mooie afsluiting van deze rondreis. Ik heb weer een prachtige reis mogen maken en helaas is ook deze weer ten einde. Op naar de volgende!
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie