Wereldreis 2010, Verenigde Staten
Ook het vertrek vanaf Rarotonga was geheel in de sfeer van de Pacific. Bloemen, muziek en een ongedwongen sfeer. Totdat we de security bereikten. Duidelijk geïnstrueerd door de VS werd de volledige bagage aan een inspectie onderworpen. Ik moest zelfs mijn fotocamera laten zien, aanzetten en de laatste foto’s tonen. In Los Angeles viel het verder wel mee. De formaliteiten daar nemen toch minder tijd in beslag dan in b.v. Australië en Nieuw-Zeeland, waar ze panisch zijn voor het binnenbrengen van allerlei ziektes. In de VS is het toch vooral de persoonscontrole, dus maken ze een foto van je en is de vingerafdruk inmiddels uitgebreid tot een afdruk van beide handen.
Ook in Californië besloot ik met de Greyhound-bus te reizen, deze keer van Los Angeles naar San Francisco. En hoewel deze afstand aanzienlijk korter was dan de reis in Australië, ook hier twee tussenstops gemaakt, 1 in Santa Barbara en 1 in Salinas. Vooral Salinas was een prettige verrassing: een heel leuk ‘oud’ centrum (want wat is oud in Amerika?) en de geboorteplaats van John Steinbeck, schrijver van een aantal bestsellers.
Ten slotte aangekomen in San Francisco, mijn laatste doel van de reis. Een stad, gebouwd op vele heuvels en vooral bekend door de Golden Gate bridge en Alcatraz. Deze gevangenis, gebouwd op een eilandje in de baai, wilde ik de volgende dag bezoeken, maar helaas: kaartjes voor de boottocht en toegang tot het eiland waren uitverkocht voor de eerste 6 zes dagen, dus dat ging niet door. Ik heb het met het uitzicht op het eilandje moeten doen.
De Golden Gate dan maar. De lucht boven het centrum was mooi blauw, dus ik dacht: deze gelegenheid maar aangrijpen om naar de brug te gaan. Het was een rit met de bus van ongeveer 25 minuten en hoe dichter ik bij de brug kwam, hoe mistiger het werd. Ik heb de brug dus helaas niet in volle glorie kunnen bewonderen. Gelukkig waren dat de enige minpuntjes: San Francisco is een leuke stad en ik heb er lekker rondgekeken, o.a. in Lombard Street (waar ze van een inderdaad zéér bochtig straatje een toeristische attractie hebben gemaakt), Chinatown, Little Italy en Fishermens Wharf.
Hier had ik afgesproken met Rosa en vrienden. Rosa had ik in de Greyhound ontmoet. En zo kwam het dat ik ’s avonds met drie Amerikanen, een Mexicaan en een Française aan tafel zat in een Japans restaurant. Veel internationaler kan het toch niet worden.
Tja en nu zit ik dus weer thuis. Jammer dat het weer voorbij is, maar blij om iedereen weer te zien en met een zeer tevreden gevoel over deze prachtige reis.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie