foto’s Australië-2010 foto’s Cook Islands
Wereldreis 2010, Australië – Cook Islands
Vanaf Alice Springs is het zo’n 2.500 km naar de oostkust. Ik had besloten om dit met de Greyhound-bus te doen, dus geheel over land, hoewel het zo’n 40 uur in de bus zitten betekende, maar je ziet nou eenmaal meer vanuit een bus dan vanuit een vliegtuig. Natuurlijk heb ik die 40 uur niet achter elkaar gereisd, ik had twee tussenstops met overnachtingen. Tijdens een rit van 2.500 km zie je het landschap langzaam veranderen: van droge woestijn naar tropen met termietenheuvels, daarna bergen en ten slotte de zee. De eerste tussenstop was noodgedwongen; ik moest er 8 uur wachten op de aansluitende bus.
De tweede tussenstop was door mijzelf gepland: Longreach. Dit is een klein stadje midden in Queensland, waar twee belangrijke pijlers van het moderne Australië zijn begonnen: Qantas (de nationale Australische luchtvaartmaatschappij) en The Royal Flying Doctor Service. Je vindt hier dan ook het Qantas en het RFDS-museum. En nóg een heel mooi museum: The Stockmans Hall of Fame. In dit museum wordt de ontwikkeling van het moderne Australië getoond, vanaf de eerste pioniers tot nu. Vanaf dit laatste museum liep ik terug naar het centrum. Zoals altijd wilde ik niet dezelfde weg terug lopen, dus een ‘dirt road’ genomen. Daarbij moest ik een modderpoel oversteken. Mijn voeten bleken geen 4WD te hebben; I got bogged (zoals ze dat hier zeggen). Met veel pijn en moeite heb ik mijn sandalen weer uit de modder kunnen vissen en met zéér vieze voeten en schoenen heb ik de rest van de wandeling afgelegd.
Uiteindelijk dus aan de oostkust aangekomen, waar ik een (vakantie)vriendin bezocht heb in Brisbane. Daarna doorgevlogen naar Sydney en vanuit het hotel linea recta naar Circular Quay gelopen. Dit is nl. de plek waar je het mooiste uitzicht hebt op zowel het operagebouw als de harbourbridge. Van dat plaatje krijg ik nooit genoeg. Ook in Sydney heb ik bij een (vakantie)vriendin gelogeerd. Dat is leuk: een paar dagen logeren bij echte Aussies, zodat je een beetje van hun leefstijl kunt meebeleven.
Na een korte tussenstop in Auckland (Nieuw-Zeeland); deze keer voor familiebezoek, vloog ik naar Rarotonga, een eiland in de Pacific.
Het eiland is net zo mooi als de naam en alleen al de aankomst op het vliegveld was een belevenis. Alle beelden, die je weleens ziet van b.v. Hawaii, kreeg je hier ook voorgeschoteld: live muziek en zang in de aankomsthal, het personeel had bloemen achter de oren, de taxichauffeurs liepen allemaal in bontgekleurde shirts en we kregen een bloemenkrans omgehangen. En dat allemaal ’s nachts om 1 uur! Tja, en toen moest ik natuurlijk elke dag luieren, lezen, wandelen langs het strand, dat viel niet mee 🙂 Je past je echter al snel aan.
De bus b.v. rijdt elk uur een rondje over het eiland (32 km in omtrek), maar je moet niet denken dat de bus op tijd rijdt, hij rijdt op ‘island-time’. Je gaat dus gewoon maar ongeveer op de juiste tijd staan en wacht af. Ze hebben overigens een leuke wet: de huizen/vakantiebungalows mogen nooit hoger worden gebouwd dan de palmbomen. En ook leuk: de politieberichten. Eén ervan luidde: er is een grasmaaier gestolen, de dief is nog niet gevonden! Jullie snappen wel dat ik niet erg op de hoogte ben van het wereldnieuws.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie