Wereldreis 2010, China
Het tweede gedeelte van de reis door China ging voornamelijk door de provincie Yunnan. Een provincie, die mooie natuur kent, kleine dorpjes en stadjes, veel rijstvelden en vooral veel etnische minderheden. Een paar van deze volkeren hebben we bezocht in o.a. de stadjes Lijiang en Dali. Een hoogtepunt was ons bezoek -per fiets!- aan Baisha, een klein dorpje waar het Naxi-volk woont. We werden verwelkomd door een klein, oud vrouwtje, niet groter dan 1,50 mtr.

Ze sprak natuurlijk geen woord Engels, maar we begrepen dat ze graag wilde, dat we meegingen. Ik was met twee andere vrouwen uit onze groep, dus met zijn drieën gingen we achter haar aan. En zie, zo maar onverwacht hadden we een hele leuke ochtend, afgesloten met een door de mevrouw gekookte lunch. Met handen en voeten hebben we gecommuniceerd en het was zowaar heel gezellig. Een ander, ook leuk contact met de bevolking, kreeg ik bij de kapper. Na 2 maanden werd het weer eens tijd, dus ik ben bij een kapper binnengelopen. Dat was feest voor ze: westerse haren knippen. Er ontstond discussie over wie mij mocht knippen, en de winnaar is een uur bezig geweest met knippen en föhnen onder toezicht van zijn collega’s. Het zat goed en het kostte… ca. 2,20 euro.

Vanuit Dali zijn we een dag op stap geweest om in de buurt het Baj-volk te bezoeken. Zij wonen o.a. in een klein dorpje waar we hebben rondgelopen tussen de rijstvelden en overige akkers. Maar ook het ‘ziekenhuis’ hebben we bezocht en we kregen van de dokter een demonstratie van hoe hij al meer dan 1.500 baby’s ter wereld had gebracht. We hebben maar niet gevraagd in hoeveel gevallen het mis is gegaan, want de omstandigheden in dit hospitaaltje waren beroerd. Aan het einde van ons bezoek aan China stond nog een leuke plaats op de agenda: Yangshuo. Een leuk stadje, gelegen in het prachtige Karstgebergte.

Ook daar hebben we heerlijk gefietst, maar ik heb er ook o.a. een kookcursus gevolgd, compleet met een bezoek aan de lokale markt om de ingrediënten te kopen (o.a. levende vis). Op de markt konden we zien, dat hier ook nog honden worden gegeten, die hingen al klaar aan de haak…
Tot slot nog dit: hoewel wij door een gebied gereisd hebben waar heel veel regen en overstromingen zijn geweest, hebben wij geluk gehad. Slechts 1 dag regen. De overstromingen kwamen of als we al weg waren, of waren al verdwenen als we aankwamen. De zandzakken hebben we nog wel zien liggen,
En: Chinezen denken dat je van brood eten net zo lang wordt als wij Nederlanders (zij eten ’s ochtends, ’s middag en ’s avonds rijst of noodles).
Plaats een reactie