Na een lange vlucht met helaas slechte stoelen land ik in Buenos Aires. De start van een rondreis door Argentinië en Chili wat ik in een groep zal doen. Vervolgens reis ik in mijn eentje naar Ecuador (inclusief de Galápagos-eilanden). Zes weken liggen voor me en ik heb er zin in. Buenos Aires is een goed begin voor deze reis. Heerlijk weer, een grote stad maar zeker niet hectisch en mooie bezienswaardigheden. Ons hotel ligt aan de Avenida 9 de Julio, een 20-baans! weg. Maar, het oogt heel rustig, veel groen tussen de rijbanen en het verkeer valt mee. Na een tegenvaller voor een echtpaar uit de groep (hun bagage is niet meegekomen) krijgen we allemaal een tegenvaller te verwerken. I.p.v. vliegen naar het Península Valdés moeten we met de bus. En dat betekent 16 uur rijden.
De teleurstelling zetten we snel opzij en we gaan op stap in deze aantrekkelijke stad. Plaza de Mayo is indrukwekkend. Al jaren ken ik de beelden van de ‘dwaze moeders’ en ze lopen er ook vandaag. Nog steeds vragend om informatie over het lot van hun geliefden. Ze lopen voor het Casa Rosada, het presidentiële paleis, dat we o.a. kennen van de beelden van Evita Perón, staand op het balkon. Zeg Argentinië en je zegt tango. Dus we pakken een terrasje op het San Telmo-plein, waar diverse dansparen een demo geven van deze dans. Na een wandeling door het vernieuwde havenkwartier (met een monument voor Máxima) zijn we aan eten toe. Onze eerste avond samen, eten we ook met zijn allen terwijl we naar een tangoshow kijken. Of eigenlijk, wegdommelen bij de show, want iedereen is erg moe. We zoeken dan ook vroeg ons bed op. Met een taxi ga ik de volgende dag naar La Boca, meer specifiek El Caminito.
Een paar leuke straatjes, mooi geschilderde huisjes en supertoeristisch! De huisjes hebben allemaal bijzondere kleuren, omdat ze in vroeger tijden werden geschilderd met de verf die overbleef van het schilderen van de boten in de nabij gelegen haven. En La Boca is beroemd door Maradona, hij is hier geboren. We zien dan ook een nep-maradona, die met zijn uiterlijk geld bijverdient.
In de wijk En ik La Recoleta, bezoek ik het kerkhof met dezelfde naam, waar o.a. Evita begraven is. Het kerkhof is prachtig, bijna een dorp op zich, met straten en soms mausoleums, waar je in zou kunnen wonen zo groot.
Na ca.1.400 km rijden (zo’n 18 uur over gedaan) komen we aan in Puerto Madryn op het schiereiland Península Valdés. Hier kunnen we genieten van de natuur en dan vooral de dieren die hier leven. We zien er o.a. walvissen, pinguïns, zeehonden, zeeolifanten, guanaco’s, paarden, nandu’s, een gordeldier, een uil, mara’s (patagonische haas) en fazanten.
En schapen, veel schapen. Want er zijn een paar grote boerderijen hier (soms met meer dan 30.000 schapen), hoewel er veel problemen zijn door het tekort aan water. Kennis gemaakt met mate, de thee die in Zuid-Amerika en zeker hier veel wordt gedronken. Niet lekker, maar de mensen hier sjouwen het overal mee naar toe. Naast het eco-centrum met veel informatie over de dieren in deze omgeving is er ook een museum over de eerste mensen uit Europa, die in Patagonië aan land zijn gekomen. Heel klein museum, maar heel informatief.
Ushuaia, onze volgende stop, ligt in het uiterste zuiden van het continent, aan het Beagle-kanaal en aan de voet van de bergen.
De aankomst met het vliegtuig is indrukwekkend door deze ligging. Ushuaia zelf is aardig, maar de omgeving is het mooist. We maken een prachtige wandeling door het nationale park Tierra del Fuego en een nóg mooiere tocht door het Beagle-kanaal met als hoogtepunten de vuurtoren op een eilandje en de vele, vele zeehonden op hun rots. Na weer een dag met de bus vertrekken we naar Punta Arenas. De busrit is mooi en afwisselend, met o.a. een oversteek over de straat van Magelhaen en de grens met Chili, want we zijn nu in Chili.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie