Onze aankomst is helaas 2,5 uur later dan verwacht vanwege vertraging maar de prachtige vakantiebungalow maakt alles weer helemaal goed. Dit is pure luxe. Een ruime, schone bungalow met een aan twee kanten doorlopende zeer ruime veranda. De wanden kunnen aan twee kanten helemaal opengeschoven worden, zodat de veranda de woonkamer nóg groter maakt dan deze al is. Een heerlijke plek om ’s ochtends vroeg even lekker te ontbijten en te genieten van het begin van de dag. We zitten precies tegenover Jan Thiel Baai met de Zanzibar en het mooie strand, dus dat is perfect. We spoelen de lange dag dan ook weg met een paar biertjes en genieten van het mooie uitzicht op de zee.
Na een rustige dag om even lekker bij te komen, is het tijd voor de huurauto (lekker een jeep, dus hoog zitten) waarmee we naar Playa Kanoa rijden. Een tocht dwars over het eiland naar de noordkust waar denk ik geen grote groepen toeristen naar toe gaan, want het laatste stuk van de weg is bar slecht. Helaas is het eettentje dat aanbevolen werd gesloten. Dat is een teleurstelling maar de natuur maakt het hier weer goed. Mooie kale rotsen, ruwe zee, grote golven, overal grotten en veel geiten.
Om toch maar wat te kunnen eten rijden we weer terug naar Willemstad waar we in de wijk Punda bij “de big mama’s” gaan eten. Heerlijke lokale gerechten, geserveerd aan een tafel met een plastic tafellaken in wat op een markthal lijkt. Willemstad is erg leuk om doorheen te wandelen. Helaas heb je ook hier last van enorme cruiseschepen die “even” Willemstad aandoen en het mooie tafereel m.i. ernstig verstoren.
Natuurlijk moeten we ook de historie en dan met name de relatie tussen Curaçao en Nederland opsnuiven. We weten allemaal dat Nederland behoorlijk heeft geboerd dankzij de slavenhandel en de arbeid die de slaven op de plantages moesten verrichten. Dus gaan we een plantage bezoeken om daar te leren hoe het was. Er zijn meerdere plantages die je kunt bezoeken en we kiezen voor Groot Santa Martha. Het is een van de oudste villa’s op het eiland en gebouwd aan het eind van de 17e eeuw. Begonnen als suikerplantage, later was het gericht op productie van zaden, zout en het houden van vee. Het dient nu als zorginstelling. Indrukwekkend om er rond te lopen en je te proberen voor te stellen hoe het moet zijn geweest met de heren in het mooie huis en de arme slaven op de velden en in hun schamele hutjes.
Meer slavernijhistorie vinden we in Kura Hulanda. Als je in Willemstad bent kun je niet om Kura Hulanda heen. Dit hotel in de wijk Otrabanda is ontstaan door het opkopen en renoveren van vervallen huisjes. Deze zijn omgetoverd tot hotelkamers en appartementen en zo gesitueerd dat je in een soort mini-dorpje rondloopt. Ook is hier het slavernijmuseum gevestigd, dus daar gaan we ook even rondkijken. Al met al een mooi complex.
Na al deze geschiedenis wordt het weer tijd om de natuur van het eiland verder te verkennen. We rijden naar het Christoffelpark en lopen de gelijknamige berg op. Bijna tot de top, maar het is zo warm dat ik het opgeef. Gelukkig zijn de vergezichten vanaf de helling van de berg ook al de moeite waard… We zien veel hagedissen en vogels (o.a. kolibries). Lunchen doen we bij Jaanchi’s, een beroemdheid op het eiland. Het restaurant staat bekend om de vele vogels die er rondvliegen (suikerdiefjes) en die gelokt worden door de schotels met suikerwater waar ze gek op zijn. Een menukaart is er niet, Jaanchi komt persoonlijk aan tafel de kaart declameren.
Shete Boka ten slotte is – opnieuw – een prachtig gebied aan de noordkust, waar de zee nog ruwer is en op de rotskust botst. En ook hier weer veel geiten. Gevaarlijk is het hier ook want we horen dat er kort geleden een vrouw is verdwenen in een van de grotten. Waarschijnlijk is ze overvallen door het binnenstormende water.
De rest van onze vakantietijd genieten we van de relaxte sfeer, het mooie weer, het lekkere eten en de rust die er ondanks de toeristen heerst op het eiland.
Tjukurpa - Dreamtime 
Plaats een reactie